Wie zijn wij?Wie zijn wij
Wie zijn we?
Sandra en Ruud, beiden 30 jaar, momenteel woonachtig in Amsterdam. Het reizen zat er bij ons al vroeg in. Niet alleen korte trips, maar ook voor wonen en werken hebben we langere tijd in het (verre) buitenland doorgebracht. Zo heeft Sandra gewoond in India en Ruud in Ghana. Samen hebben we een jaar in Frankrijk gewoond en gewerkt. Daar is het idee voor deze reis ook langzaam ontstaan. In de rustige, heuvelachtige Corrѐze hebben we ons eendje gevonden. Na enkele lange tochten met het dak open droomden we weg van de verre oorden waar we heel wat meegemaakt hebben en een stuk van jezelf achter gebleven is.
Ruud:
Afrika is een virus. Een zeer besmettelijk overigens. Maar geen vervelend. Het Afrikavirus zorgt dat je verbonden bent met het continent, de schoonheid ziet maar vooral ervaart. In Ghana heb ik bij een Afrikaans gezin in huis mogen wonen. Als volwaardig gezinslid ervaar je de mooie én moeilijke momenten. Je ziet en ervaart, aan den lijve, de uitdagingen waarmee de Afrikaan te maken heeft. Mijn Ghanese familie heeft me echt een ander mens gemaakt, hebben me prioriteiten laten verleggen en me vooral geleerd om te relativeren.
Mijn werk in Ghana bestond uit het opzetten van een computerschool in Tamale. Daarnaast heb ik een bedrijf opgezet dat de computerschool financieel ondersteunt. Tevens heb ik een scriptie geschreven over ontwikkelingswerk in Afrika, met name gericht op de zelfredzaamheid van Afrikanen.
Contrasten
Ik heb dankzij mijn verblijf beide kanten van Afrika gezien. Het hartelijke, pure en prachtige Afrika. Maar ook schrijnende armoede, watergebrek, ziekten en de dood. Hoe extreem zijn de uitersten als 's ochtends een weeskind doodgaat in je armen terwijl je het ziekenhuis binnenloopt en 's avonds bij de naamdag van een pasgeborene een naam mag voorstellen. Als je op weg naar de computerschool mee mag delen in het beetje eten dat ze hebben (uit (wederzijds!) respect willen ze het delen en weigeren is een belediging). Dat een gemeenschap in Tamale me chief heeft gemaakt als dank voor mijn werkzaamheden voor Ghana. Dat mijn familie in Tamale altijd een kamer voor me vrijhoudt. Dat raakt me en dat maakt je als persoon.
Mijn doelstelling voor deze trip, is om de beide kanten van Afrika te belichten. Door de aandacht voor zo'n reis, wil ik sponsorgeld ophalen voor de initiatieven in Gambia en Ghana. Ik weet uit ervaring dat deze initiatieven hard nodig zijn en daar wil ik graag mijn best voor doen. Daarnaast wil ik ook de schoonheid van Afrika belichten. Ondanks alle uitdagingen van het continent, zijn er ook zoveel onderbelichte schoonheden te vinden. De hartelijke mensen, de prachtige omgeving en het avontuur. Ik wil Sandra laten zien waarom Afrika zo'n speciale plek in mijn hart heeft, net zoals ze mij haar speciale liefde voor India heeft laten zien. Een Afrika-veteraan wil ik me nog niet noemen, maar ik heb de landen waar we doorheen komen grotendeels al eens bezocht en wil onderweg dan ook zeker alle gemaakte Afrikaanse vrienden bezoeken.
Sandra:
Van jongs af aan hoorde ik via mijn buren, fervente Afrika-gangers, allerlei verhalen over Afrika. De verhalen gingen zowel over de mooie kanten van Afrika zoals de hartelijkheid en de gastvrijheid van de Afrikanen als over de schrijnende situaties die zij tegen kwamen. Al snel wist ik dat ik dit met eigen ogen wilde zien en het zelf wilde ervaren. Toen de gelegenheid zich voordeed en ik in 2000-2001 stage kon gaan lopen in het buitenland, was Afrika het eerste waaraan ik dacht. Uiteindelijk werd het door diverse omstandigheden toch India.
Mijn stageperiode in Cochin (in Zuid-India) was een prachtige tijd die mij gevormd heeft tot de persoon die ik nu ben. In alle facetten van het leven komt deze ervaring regelmatig terug; niet alleen heb ik mezelf leren kennen, het heeft mij ook aan het denken gezet over normen en waarden en heeft me het belang laten inzien van een open houding en respect naar andere culturen. In die periode heb ik geleerd om mezelf aan te passen aan en in te voegen in andere culturen, om op deze wijze de mooie facetten van de cultuur mee te mogen maken en mee te kunnen nemen in mijn eigen leven.
Mijn tijd in India was zeer indrukwekkend. De enorme contrasten die daar zijn; mensen die heel arm zijn en anderen die overdadig rijk zijn. De prachtige natuur en cultuur en de troep die er omheen gemaakt wordt (prullenbakken zijn zeer zeldzaam). Maar vooral de gastvrijheid van de Indiers en dan met name de hele arme Indiers; naast hun met zeil gemaakte tentje klimmen ze in de boom om een kokosnoot voor jou eruit te halen en deze met jou te kunnen delen. De vreugde om kleine dingen en de acceptatie van het leven zoals het is, wat kunnen wij daar nog veel van leren!
Tijdens mijn stage heb ik op verschillende plekken gewerkt. Zo heb ik gewerkt op een bureau voor binnenlandse adoptie, een instituut voor meervoudig gehandicapte kinderen en een kleuterschool op een eilandje. Mijn afstudeerscriptie heb ik geschreven over het verschil in ontwikkeling tussen Indiase kinderen die in India geadopteerd worden en Indiase kinderen die in Nederland geadopteerd worden. Voor de kleuterschool hebben we een geldinzamelingsactie gehouden voor een toiletgebouw, tafels en banken, een verfbeurt en speelgoed. De actie is een groot succes geworden en in India met veel dankbaarheid ontvangen. Nu nog liggen er in de kleuterschool foto's van ons en van de ceremonie die uit dankbaarheid georganiseerd werd.
Na mijn stageperiode ben ik nog tweemaal terug gegaan naar India. In 2005 heb ik gewerkt op een schooltje in de sloppenwijken van Dehra Dun (Noord-India) en in 2006 heb ik samen met Ruud een reis door India gemaakt om hem India te laten zien en ervaren, zodat hij ook weet waar een deel van mezelf ligt. Ook hij was zeer onder de indruk van wat hij aantrof, zeker omdat het een herkenning van Ghana voor hem was.
Toch is Afrika altijd aan me blijven trekken. Ondertussen ben ik al driemaal in Marokko en tweemaal in Egypte geweest en ben ik helemaal verliefd op de schoonheid, vriendelijkheid en eenvoud die ik daar tegenkwam. Toch heb ik het echte Afrika, dieper in de binnenlanden, nog niet mogen ervaren en dat hoop ik met deze reis te doen. We hebben besloten om deze reis niet stilletjes voorbij te laten gaan en alleen te beleven, maar de reis te gebruiken om iets terug te kunnen doen voor alle schoonheid en vriendelijkheid die Afrika te bieden heeft. We willen deze reis gebruiken om geld in te zamelen voor 2 goede initiatieven, waarvan één (Stichting Sanchabba) is van de eerder genoemde buren die, geheel onbewust, bij mij de behoefte om Afrika te zien en ervaren aangewakkerd hebben.
Ik kijk er naar uit om eindelijk zelf te kunnen beleven en ervaren waar Ruud al die tijd met zoveel liefde over spreekt.
Foto's:
