De Todra Gorge
Tussen de bergen van de Haut Atlas, die overigens niet begroeid zijn, liggen valleien, gorges in het Frans, waar doorgaans een riviertje doorheen loopt. Doordat hier permanent water aanwezig is, zijn hier sinds mensenheugenis nederzettingen, kasbah’s genaamd. Dit zijn huizen gemaakt van modder, stro en poep. In Nederland zul je er geen bouwvergunning voor krijgen, want het stort regelmatig in. Men bouwt dan doorgaans gewoon een nieuwe ernaast, met vaak iets verbeterde bouwtechnieken, waardoor er nu een mengeling is ontstaan tussen authentieke, bewoonde kasbah’s (niet veel), ingestorte kasbah’s (best veel) en nieuwe kasbah’s (veel). De ingestorte versies leveren de mooiste plaatjes. Vaak is het van een afstand niet eens te zien dat het niet bewoond is, en kun je prima wegdromen hoe het leven daarbinnen is of moet zijn geweest.
Het Atlasgebergte en de woestijn
We werden al gewaarschuwd door de Fransman met de eend in Fes, tenminste, we denken dat ie het daar over had, dat de Atlas een ware slag zou worden tussen de 2 cilinders van de eend en de stijgingspercentages van de bergen in de Atlas. Om het zekere voor het onzekere te nemen, hebben we het merendeel van onze bagage bij Wim en Janny in de huurauto gelegd om de eend zo licht mogelijk de wolken in te jagen. Eenmaal aan de voet van berg aangekomen, keken we elkaar aan, haalden diep adem en begonnen aan de klim. We stegen en stegen naar hoogtes van circa 2200 meter. Eigenlijk viel het daarna wel mee. Waar we vantevoren dachten dat we berg op en berg af zouden gaan, bleef de weg op dezelfde hoogte doorgaan, honderden kilometers lang. Okee, we moeten nog een keer naar beneden, dat zal het probleem ook niet zijn, maar eigenlijk bleek het een rit te zijn waarbij de motor voldoende koeling kreeg door de koude lucht in de bergen. Rijdend boven de boomgrens, in gebieden die regelmatig afgesloten worden door sneeuwval, waar men kan skieen en waar je als voorbijganger een goede indruk krijgt van de Berbers die leven in de bergen.
Volubilis en Meknes
Via de droge vlaktes rond Fes, op naar Volubilis. Deze oude Romeinse stad is, zoals Pompei, goed bewaard gebleven en dateert van rond het begin van de jaartelling. De stad is gesticht door de Carthagers en snel overgenomen door de Romeinen die er een stad van circa 20.000 inwoners van hebben gemaakt. Archeologen vinden nog steeds “nieuwe” gebouwen en ze zijn nog op zoek naar een amphitheater. We mochten helpen zoeken, maar wij wilden graag de goed bewaarde mozaieken bekijken, evenals de andere opgravingen die een goede indruk geven hoe het er in die tijd aan toe gegaan moet zijn. We zagen in de verte al Moulay Idriss liggen, een heilig pilgrimsoord, omdat Idriss een achterkleinkind is van de profeet Mohammed en hij de stichter is van de eerste dynasty van het koninkrijk Marokko. Dit plaatsje in de bergen was tot 70 jaar geleden verboden voor niet-moslims en sinds heel kort geleden mochten niet-moslims er ook niet overnachten.
Janny en Wim (ouders) in Marokko
De 14de oktober komen de ouders van Ruud, Wim en Janny, aan in Fes. Om 7.30u ’s ochtends zou het vliegtuig de landingsbaan aanraken. Reken daarbij de douaneformaliteiten en de koffers ophalen, dat kan nog wel een uurtje duren. Als je achteraan in de rij staat bij de douane, mag je hopen rond de middag nog eens het vliegveld uit te lopen waarbij de koffer al kilometers rondjes heeft gemaakt op de bagageband. Van tevoren nog even getipt hierover, en ze zouden zorgen dat ze voor- of achterin het vliegtuig kwamen te zitten.
Fes - Casablanca - Meknes - Fes
Even er tussenuitTerug in Fes, 4 dagen later. ’s Ochtends vroeg aangekomen en eerst een lekker verse jus gedronken. Wat je al niet na 4 dagen kunt missen. Moe van de hectische dagen in Nederland, hebben we het even rustig aan gedaan. We konden ook niet weg, want de zondag dat we aankwamen was het douanekantoor gesloten. We konden dus de achtergelaten autopapieren niet ophalen en om nou zonder deze papieren te gaan rijden... We zijn vast de enigen in Marokko die daar zo over denken, maar we willen Ghana halen met zo min mogelijk problemen.
Verblijf in Fes
Fes, 't is net Parijs:
Het is zeker geen straf om in Fes een paar dagen te blijven. Het is een behoorlijke luxe zelfs. Maar inmiddels gaat het zeker kriebelen om door te gaan met het eendje. Waarom dan toch nog even blijven hangen in Fes? Het is een moderne stad, beetje Parijs gecombineerd met de Middeleeuwen in het oude gedeelte. Waar je van een vers geperste sinaasappelsap tussen de goed bijgehouden gebouwen a la Parijs, Praag of Barcelona kunt genieten, lekker en goed kunt eten, en waar je binnen 5 minuten jezelf kunt onderdompelen in de hectiek van de oude medina. Een wirwar van 9.000 straatjes op pakweg 2 vierkane kilometer. De straatjes zitten vol met winkeltjes, eettentjes, (oude) moskeeen, koranscholen, pleintjes, vaklieden, bedelaars, schreeuwende kooplieden, de straatjes zijn net breed genoeg voor een ezeltje, die er dan ook vaak lopen, volgehangen met koopwaar om de lokale middenstand te voorzien van nieuwe voorraad.
Chefchouen - Fes
Campings in Marokko
De campings in Marokko vallen niet tegen. Waar we bang waren dat we onze spullen niet in de tent konden laten (wat we overigens nog steeds niet echt doen), hebben de campings tot nu toe een behoorlijke muur en dag en nacht bewaking. De campings hebben meestal een winkeltje, restaurant en goed sanitair (wel moet je vaak extra betalen voor warm water; we schrikken ondertussen niet meer terug voor een koude douche!). Electriciteit proberen we af en toe stiekem te smokkelen en anders gaan we in een restaurantje wat drinken om tegelijk de laptop of camera op te laden.
Meer artikelen...
JPAGE_CURRENT_OF_TOTAL
Reisverslag







